Nga jetimorja në rrugë
(3/4) “Sjellja ime u përkeqësua gjatë viteve. Unë u bëra një ngatërrestar. Kam luftuar shumë. Dhe kur bëra shtatëmbëdhjetë vjeç, drejtori më nxori jashtë jetimoreve. Anna qau. Ajo nuk donte që unë të largohesha. Por fatmirësisht kjo më përgatiti mirë për jetën. Kjo më mësoi të bëja punë të vogla si larja e enëve dhe pastrimi. Më mësoi të bëj dallimin mes të drejtës dhe gabimit. Më tregoi dashurinë. Ajo e di se çfarë bëri për mua. Çdo Krishtlindje, çdo ditëlindje, çdo ditë të grave – i drejtohem dhe i them asaj se ishte ajo. U bashkova me ushtrinë pasi u largova nga jetimorja. Pasi shërbeva për disa vjet, fillova të punoja turnin e natës në një fabrikë buke. Gjërat po shkonin mirë. Ishte një pagë e mirë. Bleva një makinë. Por nuk isha duke ecur përpara në jetë. E dashura ime e parë më la. Kam rënë në një vend të errët. Pastaj një natë hapa një libër shumë të vjetër nga fëmijëria dhe një numër telefoni ra jashtë. Ishte numri i një djali të ri që kisha takuar gjatë udhëtimit tim në Itali.” Humans of Newyork (Firence, Itali)
© 2019, Pozitivi. All rights reserved.
