Cili është dallimi mes ofendimit dhe dëmtimit?
Unë e vlerësoj idenë e rëndësishme të autorit Lou Marinoff se të qenit të ofenduar nga të tjerët nuk është e njëjtë si të dëmtuarit. Shpeshherë, kur ne ofendojmë, nuk respektojmë, injorojmë ose trajtojmë të tjerët në mënyrë jo të ndershme, ne zemërohemi. Ky zemërim mund të qëndrojë brenda nesh për disa javë, pastaj të rritet dhe bëhet aq e madhe sa të na shqetësojë. Është në atë pikë që disa njerëz i konsiderojnë falur ata që mbajnë këtë lloj pushteti mbi ta.
Megjithatë, Dr. Marinoff, një filozof, më ka bërë të pyes veten: Ndonjëherë mund të mos kemi nevojë të marrim hapin e faljes nëse fillimisht i pyesim vetes këtë: A jam dëmtuar nga ajo që ka ndodhur? Hidhërimi këtu nënkuptohet si diçka konkrete në këtë botë, diçka e prekshme, diçka që jo vetëm dëmton brenda, por shkatërruese edhe nga jashtë.
Një grusht në fytyrë që plagos ose thyen një kockë është dëm. Një reputacion i shkatërruar që pengon dikë të gjejë një punë të mirë është dëm. Arrestimi me akuza të rreme është dëm. Ndjenjat e një njeriu të lënduar pa asnjë kontakt fizik janë një ofendim, jo domosdoshmërisht dëm.
Duke qenë i akuzuar gabimisht nga dikush pa fuqi ligjore dhe pa asnjë pasojë, është një shkelje, jo dëm. Ndonjëherë ne duhet ta bëjmë këtë dallim midis ofendimit dhe dëmtimit. Profesioni ligjor bën pikërisht këtë. Siç më shpjegoi një avokat, ne nuk kemi të drejtë ligjore për të mos u ofenduar nga të tjerët.
Kur e bëjmë këtë dallim midis veprës dhe dëmit, zemërimi i brendshëm mund të qetësohet nëse kuptojmë: Personi lëndon ndjenjat e mia, por nuk më bëri asnjë dëm real. A duhet me të vërtetë ta mbaj këtë lloj barre të brendshme? Kush është duke u lënduar duke e mbajtur gjithë këtë: ai që bëri vërejtjen e pandjeshme apo unë? Përgjigjja mund të ndihmojë ata që pyesin ta lënë çështjen të shkojë dhe të lëvizin përpara pa u shqetësuar për fyerjen, e cila nëse zgjat mund të çojë në mungesë besimi, madje edhe në ankth ose depresion psikologjik.
Në të njëjtën kohë, njerëzit mund të bien në kurthe të brendshme, kur ofendimi vetë çon në trazira të tilla të brendshme dhe falja është një hap i rëndësishëm për lirimin emocional. Jo të gjitha ofendiemt, të njohura si jo të dëmshme, mund të shkarkohen lehtësisht ndaj duhet të jetë e pranishme mundësia e faljes. Megjithatë, për shumë njerëz, kur i rikthehen pas bisedës e kuptojnë se nuk është bërë asnjë dëm, vetëm kjo pasqyrë mund ta shërojë. Për të lëvizur përpara dhe për të falur ka mënyra të ndryshme. Dikush mund të ecë përpara duke e lënë situatën pas, pa mbajtur inate ndaj atij që ofendoi. Falja kërkon punë në uljen e pakënaqësisë, në durimin e dhimbjes dhe në ushtrimin e virtyteve të mirësjelljes, respektit dhe sigurisht dashurisë në vend të mërzisë, pakënaqësisë, madje edhe urrejtjes.
Pra, a jeni ofenduar nga dikush? Çfarë dëmi ju është bërë konkretisht? Nëse s’ka asnjë dëm, a jeni në gjendje të vazhdoni përpara? Nëse jo, atëherë falja mund të jetë zgjidhja. Nëse jeni dëmtuar, falja mund të jetë vetëm rendi për të rivendosur mirëqenien emocionale. Robert Enright Ph.D.
© 2018, Pozitivi. All rights reserved.
