Veprimi afirmativ e forcon një meritokraci
Gratë, personat me aftësi të kufizuara dhe pakicat racore dhe fetare ende janë të nënpërfaqësuara në demokracitë perëndimore. Pas dekadave duke folur për rëndësinë e mundësisë për të gjithë, burrat ende dominojnë universitetet më të mira, bordet e kompanive më të mëdha, profesionin ligjor, mediat dhe politikën. Burrat kanë më shumë gjasa se sa gratë të zënë rolet e menaxhmentit të lartë në një kompani. Në Britani vetëm 6.3% e të besuarve në organizatat më të mëdha bamirëse janë nga përkatës me ngjyrë dhe minoritete.
Ndryshimet po ndodhin: sipas një kërkese të re të raportimit vjetor, punëdhënësit në Britani me 250 punëtorë ose më shumë tani duhet të publikojnë diferencën mes pagës mesatare të punonjësve të tyre meshkuj dhe femra. Fondi i ardhshëm i GIRL World, i themeluar nga Legal and General, një kompani shërbimesh financiare, investon në kompani bazuar në atë se si ata shënojnë në diversitetin gjinor. Por, megjithëse këto hapa mund të sjellin vëmendje për çështjen veprim afirmativ, politika e ofrimit të mundësive për anëtarët e grupeve që kanë hasur historikisht (ose akoma përballen me) diskriminimin, gjithashtu duhet të merren parasysh.
Së pari, veprimi afirmativ në fakt e forcon kërkesën e një organizate për të qenë meritokratike. Status quo tashmë favorizon disa njerëz. Barrierat strukturore që u ngritën kundër grupeve të margjinalizuara, të tilla si mungesa e votimit, puna në shumë profesione ose hyrja në universitet, kanë kontribuar në pabarazinë që shohim sot, shkruan The Economist. Filozofia që mbështet një politikë të ndjeshme të veprimeve afirmative duhet të jetë ajo e drejtësisë restauruese.
Argumenti i dytë është përshtatshmëria. Aksioni afirmativ nuk është gjithmonë i nevojshëm, ose mënyra më e mirë për të arritur përfaqësim të barabartë. Megjithatë, kjo është më e shpejta. Strategjitë alternative mund të duan vite apo edhe dekada për të krijuar institucione që vërtet reflektojnë shoqëritë që ata i shërbejnë. Është e padrejtë t’u thuhet atyre që kanë hasur diskriminim se duhet të presin më shumë derisa të arrijnë sukses. Në Universitetin e Oksfordit, numri i aplikantëve të suksesshëm që identifikohen me ngjyrë është rritur nga 1.1% në 2013 në 1.9% në vitin 2017. Ky është përparim i lavdërueshëm, por është tronditëse që një në tre kolegjet e Oksfordit nuk arriti të pranojë një student britanik me ngjyrë në vitin 2015. Veprimi afirmativ mund të jetë një mjet i shpejtë.
Po në lidhje me argumentin se veprimi afirmativ zvogëlon cilësinë? Provat nuk e mbështesin këtë. Puna e Mary Nugent dhe Mona Lena Krook zbuluan se në vend qe të zvogëlohet cilësia e marrjes së politikanëve në Britani, të gjitha gratë e partisë Laburiste (AWS) kanë çuar në përzgjedhjen e kandidatëve të kalibrit të lartë të cilët janë shumë më të angazhuar.
Një argument tjetër i përbashkët kundër kuotave është se ata janë përkrahës ndaj vetë grupeve që synojnë të ndihmojnë. Përsëri, në qoftë se veprimi afirmativ është i përshtatur si një shtytje drejt një fushe të lojës më meritokratike, sesa një këmbë mbi të, nuk duhet të shkaktojë pakënaqësi dhe ndjenja të dobësimit.
Politikat e afirmimit nuk janë kurrë të përsosura, por përsëri shumë pak politika janë. Në mungesë të një ndërhyrjeje efektive që mund të sjellë rezultate të shpejta, do të ishte budallallëk të largohej veprimi afirmativ, sepse ai bie ndesh me idenë e një meritokracie. Ky argument është me të meta. Këto politika mund të përmirësojnë meritokracinë duke u lejuar njerëzve të talentuar që prej prejardhjeve të pafavorizuara të kenë një të drejtë të barabartë për të arritur sukses.
© 2018, Pozitivi. All rights reserved.
