Vullnetarizmi shpërblehet me jetë të gjatë, shkenca tregon faktet
25/05/2019 Shpërndaje

Vullnetarizmi shpërblehet me jetë të gjatë, shkenca tregon faktet

Një herë në muaj, unë jam vullnetare në një qendër ku shërbej ushqim për njerëzit që janë në nevojë. Pavarësisht sa shumë gjëra të tjera që më duhet të bëj, mezi pres t’i takoj dhe t’u shërbej klientëve, edhe pse vetëm për një kohë të shkurtër.

Megjithëse motivimi im fillon me dëshirën për të ndihmuar të tjerët dhe për të qenë mirënjohës për atë që më është dhënë, mbi të gjitha është gëzim që më ndihmon kur jam shumë i zënë.

Allen Luks për këtë ndjenjë shpiku frazën si “lartësuesi i ndihmës”: ndjenjën e euforisë që mund të përjetohet pasi ndihmon dikë tjetër. Luks përcaktoi dy faza, e para e karakterizuar nga ajo lartësi euforike; e dyta nga një ndjenjë e zgjatur e qetësisë. Efekti më i madh (i lartë) u vërejt në ndihmën e të huajve.

Disa vjet më parë, kur isha duke studiuar se sa mirësia ndikon shëndetin, kam mësuar se vullnetarizmi dukshëm sillte rrezik më të ulët të vdekjes. Në varësi të studimit, rënia e normave të vdekjeve shkonte nga 20 deri në 60% ose më shumë.

Vëzhgimet për vullnetarizmin vijnë nga studimet epidemiologjike që pasojnë popullata të ndryshme me kalimin e kohës. Ata janë shumë komplekse për shkak të mënyrës se si njerëzit përjetojnë shumë gjëra që quhen “variabla të ngatërruara” – gjëra të ndryshme që ndodhin në të njëjtën kohë. Për shembull, njerëzit janë duke u martuar ose divorcuar, duke fituar ose humbur vende pune, ndoshta lënë duhanin, ndoshta duke ngrënë apo duke bërë diçka të mirë.

Me variabla shkencorë si këto, mund të jetë e vështirë për të zgjidhur shkakun dhe efektin. Ndoshta është fakti se njerëzit që bëjnë punë vullnetare jetojnë më gjatë thjesht sepse janë më të shëndetshëm dhe në gjendje të bëjnë punë vullnetare. Apo ndoshta ata kanë burime financiare (nuk duhet të punojnë dy vende pune) dhe kështu kanë më shumë kohë për të bërë punë vullnetare.

Meqënëse shkencëtarët mund të përpiqen të përshtaten për këto ngjarje të ndryshme të jetës, megjithatë, studimet përgjithësisht raportojnë se efektet e vullnetarizmit mbeten pas këtyre përshtatjeve me konsistencë të arsyeshme.

Me kalimin e kohës është vërejtur se vullnetarizmi pakëson vdekjen. Një studim i kohëve të fundit evropian gjeti se rezultatet e shëndetit të vetë-raportuara ishin dukshëm më të mira te vullnetarët sesa jo vullnetarët.

Si mund të zvogëlojë rrezikun e vdekjes vullnetarizmi? Ekzistojnë disa faktorë. E para, dhe me gjasë më e rëndësishme, është zvogëlimi i simptomave të stresit dhe humorit të keq. Studimet e shumta kanë dhënë dëshmi se vullnetarizmi është i mirë për depresionin, mirëqenien dhe rrjetëzimin social, ndër efektet e tjera – të cilat janë tërësisht në përputhje me vëzhgimet e Luks dhe përvojën time mikrokozmike. Së dyti, njerëzit që janë vullnetarë rregullisht bëjnë më shumë përpjekje për t’u kujdesur për veten, kjo tregohet në vizitat e tyre te mjeku, për kujdesin shëndetësor parandalues.

Së fundmi, njerëzit që praktikojnë vullnetarizmin mund të jenë më aktivë fizikisht, siç shihet në gjykimin e Korpusit të Përvojës në Baltimore, një studim i efekteve të vullnetarizmit. Në atë studim, gratë (por jo burrat) kishin një rritje të konsiderueshme në ecje çdo ditë në krahasim me ata që nuk ishin vullnetarë.

Vullnetarizmi ka të ngjarë të kryejë efektet të tjera pozitive shëndetësore duke lidhur njerëzit me të tjerët dhe me një aktivitet që ka kuptim për ta. Arritja e lidhjes, qëllimit dhe kuptimit është kritike për zbutjen e elementëve stresues në jetë, veçanërisht të vetmisë. Meqenëse stresi është një shkak kryesor i sëmundjeve, sidomos i sëmundjeve të zemrës, aftësia për të shuar nevojën për lidhje me njerëzit, qëllim dhe kuptim mund të sjellë ndryshime të dobishme dhe të shëndetshme për njerëzit. Dhe kur ka një qëllim dhe ne jemi të lidhur me të tjerët, ne kujdesemi për veten. Marrë nga  Envision Kindness.

© 2019, Pozitivi. All rights reserved.